Artikel
Angiotensine II staat bekend als een krachtig en veelzijdig bloeddrukverhogend hormoon en vormt dan ook een veelgezocht aangrijpingspunt voor effectieve bestrijding van hypertensie. In het verleden is hiertoe gebruikgemaakt van aan angiotensine II verwante, inactieve peptiden die het hormoon van zijn bindingsplaatsen konden verdringen. Zo bleek het analogon saralasine bij parenterale toediening in aanwezigheid van verhoogde angiotensinespiegels bijzonder effectief te zijn. Het gegeven dat deze polypeptiden bij orale toediening onwerkzaam zijn, bleek echter een onoverkomelijke handicap voor hun verdere ontwikkeling. Bovendien had saralasine een te grote mate van agonistische activiteit, hetgeen klinische toepassing bemoeilijkte.
Een tiental jaren geleden hebben deze…
Reacties