Therapietrouw: telefoontje helpt niet

Therapietrouw: telefoontje helpt niet
Karen van Weelden
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2012;156:C1266

Een motivatiegesprek via de telefoon leidt niet tot betere therapietrouw. Zo luidt de conclusie van Daniel Salomon en collega’s (Northeastern University, Boston) in Archives of Internal Medicine na hun 1-jarige RCT, waarin ze osteoporosepatiënten telefonisch stimuleerden om hun medicatie in te nemen (2012; epub 27 februari).

De auteurs raadpleegden een grote apothekersdatabase en vroegen alle mensen die medicatie voor botontkalking kregen om mee te doen. 2086 patiënten – gemiddeld 78 jaar oud – gaven toestemming en zij ontvingen in 1 jaar tijd 7 brieven met informatie over bewegen, valpreventie en calciuminname. Daarnaast benaderden getrainde zorgopleiders de helft van deze groep 10 maal telefonisch om bovengenoemde onderwerpen te bespreken en specifiek vragen te stellen over het gebruik van de osteoporosemedicatie. De andere helft kreeg geen telefoontjes.

De apothekers hielden het aantal medicatievoorschriften per patiënt bij – het percentage dagen in het bezit van medicatie – en aan het eind van de studie vulden alle deelnemers vragenlijsten in over tevredenheid, depressie, valneiging en opgelopen fracturen. Hoewel het aantal dagen medicatiebezit van de meeste deelnemers hoger was in de groep met telefoontjes (49 vs. 41%), was dit niet significant. Dat gold ook voor het aantal valincidenten, fracturen, tevredenheid van behandeling en de therapietrouw in het hele jaar, die in beide groepen evenveel afnam. In een subgroepanalyse waren opgebelde patiënten van 65-74 jaar wel therapietrouwer.

Of de deelnemers hun medicijnen daadwerkelijk innamen is niet getoetst en sommige patiënten waren al gestopt voor aanvang van de studie. In een redactioneel zetten Seth Berkowitz en Kirsten Johansen van University of California hun vraagtekens bij het nut van motivatiegesprekken. (2012; epub 27 februari). Toch blijven ze positief: ‘Kleine gedragsveranderingen kunnen klinisch al verschil maken, dus laten we ons daarop richten.’

(Bijdrage: Karen van Weelden.)

Gerelateerde artikelen

Reacties

Jan
Plas

Een motivatiegesprek is, als apotheker met de patiënt voor je, al een hele opdracht. Maar in zo'n geval kan je wel aan de lichaamstaal zien of de patiënt het gesprek en de informatie die de apotheker geeft wel degelijk begrepen heeft en de gegeven richtlijnen gaat volgen.Ik denk dat het bij een telefoontje heel wat moeilijker is. Zo'n telefoon komt immers dikwijls op een lastig moment, waarbij de patiënt helemaal geen zin heeft om te luisteren. En als op het einde gevraagd wordt of de patiënt alles begrepen heeft, zal hij meestal "ja" zeggen en waarschijnlijk "nee" denken. Misschien hadden de onderzoekers beter de patiënten aan huis bezocht. De druk om richtlijnen te volgen na zo'n "persoonlijk" motivatiegesprek zou naar mijn mening veel groter zijn geweest. Huisbezoeken zouden de prijs van deze studie wel behoorlijk de hoogte in hebben gejaagd, mogelijks werd daarom voor de telefoon gekozen.  

 

Jan Plas, apotheker, Centrale Apotheek L. Dupont, De Haan, Belgie