Subtotale parotidectomie wegens een parotistumor bij twee blaasmuzikanten, met behoud van de N.-facialisfuncties

- Two professional musicians, a 55-year-old clarinet player and a 58-year-old trumpet player, presented to the surgical outpatient clinic with a Warthin’s tumour and a pleomorphic adenoma in the deep lobe of the parotid gland, respectively. The several branches of the facial nerve form the virtual plane between the superficial and deep lobes of the parotid gland. Due to the localisation of this nerve, parotid surgery entails a significant risk of neurapraxia of the facial nerve branches. Before the operation, both patients were informed carefully about both the necessity and the risks of surgical excision of parotid tumours. Even slight damage to the facial nerve during parotidectomy could have severe implications for their careers. Both underwent subtotal parotidectomy. Postoperatively, there was clinically a temporary minor marginal branch dysfunction in one patient. Pre- and postoperative electromyography did not indicate asymmetrical function of the facial muscles. A few weeks after the operations, both musicians could resume playing; subtotal parotidectomy can apparently be safely performed in players of wind instruments.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2007;151:543-7

Samenvatting

Bij 2 professionele mannelijke blaasmuzikanten, een klarinettist van 55 en een trompettist van 58 jaar, werden respectievelijk een warthin-tumor en een pleiomorf adenoom vastgesteld in de diepe kwab van de glandula parotidea. Door de ligging van diverse zenuwtakken van de N. facialis, die virtueel het scheidingsvlak tussen de oppervlakkige en de diepe parotiskwab bepalen, is neurapraxie een frequente complicatie bij parotis-chirurgie. De noodzaak en risico’s van de operatie werden uitvoerig met beide patiënten besproken. Bij hen zou een kleine beschadiging van de N. facialis ernstige gevolgen kunnen hebben voor het uitoefenen van hun beroep. Bij beiden werd een subtotale parotidectomie verricht. Postoperatief was er bij een van hen tijdelijk een verminderde functie van de ramus marginalis waarneembaar. De pre- en postoperatief verrichte elektromyografie toonde geen asymmetrie van de aangezichtsmusculatuur. Beide patiënten konden enkele weken na de operatie hun beroep hervatten. Een vrijwel volledige verwijdering van de glandula parotidea hoeft derhalve niet te leiden tot langdurig functieverlies bij blaasmuzikanten.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2007;151:543-7