Slaapproblemen bij jonge kinderen

Een pleidooi voor een breder spectrum aan interventies
Ter discussie
18-03-2020
Maartje P.C.M. Luijk, Roseriet Beijers en Lenny van Rosmalen

Wat kun je ouders adviseren wanneer hun baby slaapproblemen heeft? De richtlijn ‘Gezonde slaap en slaapproblemen bij kinderen’ van het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid geeft aan welke interventies kunnen worden ingezet wanneer ouders de slaap van hun kind als een probleem ervaren. Maar volstaan die wel? En zijn er alternatieven?

Reacties (1)

Inloggen om een reactie te plaatsen
Piet van Loon
23-03-2020 11:39

Goed moe? Goed slapen!

Het niet hebben van PubMed data in digitale vorm, over hoe het er zestig jaar geleden voorstond met het slapen van kleine kinderen, ontslaat medische wetenschappers niet van het gebruik van gezond biologisch verstand om eens terug te kijken in oudere kindergeneeskunde leerboeken, opvoedingsleerboeken, fysiologieleerboeken (Duits) of gewoon eens bij opa's en oma's te gaan vragen, hoe men ervoor zorgde, dat kinderen bij hen "als roosjes" gingen slapen. Men wist heel goed welke omstandigheden als koorts, honger, psychologische onrust en welke aandoeningen het slapen bemoeilijkten.  

Het is het groeiende zenuwstelsel wat de grote behoefte aan slaap bepaalt.

Het grote verschil tussen vroeger en nu, zit als altijd in de externe factoren, waarmee een organisme met zijn individueel genotype wordt omgeven. Het is de leefstijl, de verdergaande  "Zivilization", waar TV,s, chillbanken, MaxiCosy's en al die al vroeg in de handjes gestopte schermpjes een even grote impact hebben op ons fenotype als ooit de overstap naar landbouw, het in huizen gaan wonen, stromend water, riolen, de CV, de radio of de massale in gebruikname van auto's in gezinnen dit hadden. Net als bij coronavirus was de verspreiding van de laatst gekomen, en slaap het meest aantastende, elementen, het vervangen van fysiek spelen en zeker buitenspelen door het zittend "nuttigen"van beeldschermuren, de baksteen, die de emmer heel snel deed overlopen. In een naar voren gehaalde sedentaire leefstijl kan een groeiend organisme niet gedijen. De enorme behoefte van een dierlijk CZS om het bewegen kwantitatief en kwalitatief zo goed mogelijk te maken, horen we ook bij het mensenkind niet af te remmen, niet te verstoren of af te leiden. Maar nog veel belangrijker uit die oude doos: grenzen bewaken, als ouder zelfdiscipline vertonen, de zachte , maar dwingende hand of stem gebruiken om een groeiend organisme naar optimale gezondheid te leiden. Kijk in het dierenrijk.

Zorg dat deze beweegbehoefte gefaciliteerd en niet afgeremd word, zodat de spieren flink gebruikt en moe worden. Dan geeft het lichaam vanzelf aan, dat het lekker wil gaan slapen. Rem het vrije bewegen niet af, haal ze uit die zithouding ( foetale houding) en bied, eerst op de buik, voldoende (= veel) fysieke prikkels aan. Blijf alert in bewaken grenzen bij alle grote vorderingen in fysiek functioneren. Leer ze het gevaar kennen zonder boosheid. Wees er altijd liefdevol en vrolijk bij en geniet van het gezonde leven, dat zich ontwikkelt (vrij naar de arts Maria Montessori). Slaap jezelf ook beter! Net als bij de corona-pandemie: het is het terugvallen op hygienekennis, wat uitkomst biedt.

Piet van Loon, orthopeed/houdingsdeskundige, Houding Netwerk Nederland