Pijn in de nek door tendinitis longus colli

Two patients presented to Accidents and Emergency with severe neck pain: a 70-year-old woman with acute, severe neck pain, which had developed a few days after outpatient resection of her left lingual tonsil. The patient was suspected to have spondylodiscitis. The other patient, a 54-year-old woman, was referred with severe neck pain and suspected meningitis. In both women, the pain was diagnosed as acute calcifying tendonitis of the longus colli muscle. This benign condition can present to many different specialities. Both patients responded well to treatment with NSAIDs. Acute calcifying tendonitis of the longus colli muscle can be diagnosed using various imaging techniques, such as X-ray, CT or MRI imaging. Calcification on cervical CT or a high signal on T₂-weighted MRI images of the longus colli muscle are pathognomonic of tendonitis. A correct diagnosis can prevent further invasive diagnostics and/or unnecessary treatment.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Samenvatting

Op de afdeling Spoedeisende Hulp zagen wij 2 patiënten met hevige nekpijn: een 70-jarige vrouw met acute, hevige pijnklachten van de nek, die enige dagen na een poliklinische verwijdering van haar linker tongtonsil ontstaan waren, en bij wie de verdenking op spondylodiscitis bestond. De andere patiënt, een 54-jarige vrouw, werd verwezen met een verdenking op meningitis in verband met de hevige nekpijn. Bij beiden berustte de pijn op een acute, calcificerende tendinitis van de M. longus colli. Deze goedaardige aandoening kan die zich bij vele specialismen presenteren. Beide patiënten reageerden goed op behandeling met NSAID’s. De diagnose ‘acute, calcificerende tendinitis van de M. longus colli’ wordt gesteld met behulp van beeldvormend onderzoek, zoals röntgenopnames, CT of MRI. Een verkalking op CT-scans van de cervicale wervelkolom of een hoog signaal op de T₂-gewogen MRI-opname in de M. longus colli zijn pathognomonisch voor een tendinitis. Juiste diagnosestelling kan verdere invasieve diagnostiek en onnodige behandeling voorkomen.