Percutane transluminale coronaria-angioplastiek bij patiënten met onstabiele angina pectoris

- The immediate and 1 year follow-up results of PTCA in three subgroups of patients with unstable angina were analysed. Group 1: unstable angina stabilized with pharmacological treatment (71 patients); group 2: unstable angina refractory to optimal pharmacological treatment (88 patients) and group 3: recurrent unstable angina within 30 days after a myocardial infarction (53 patients). The initial success rates were 87, 92 and 89 respectively in groups 1, 2 and 3. There were no procedure-related deaths. The incidences of myocardial infarction due to a procedural complication were 10, 6 and 8, and urgent bypass surgery was deemed necessary in 12, 7 and 8 respectively of groups 1, 2 and 3. At one year follow-up the mortality rates were 2, 1 and 0, the myocardial infarction rates 2, 1 and 4 and the recurrent angina pectoris rates 23, 20 and 26 respectively in groups 1, 2 and 3.

Conclusion: PTCA is a safe and effective method for the management of patients with unstable angina initially stabilized with or refractory to pharmacological treatment or for recurrent early (within 30 days) postinfarction angina.

Samenvatting

De onmiddellijke resultaten en de resultaten na 1 jaar na percutane transluminale coronaria-angioplastiek (PTCA) worden beschreven bij 3 groepen patiënten met onstabiele angina pectoris. Groep 1: 71 patiënten met onstabiele angina pectoris gestabiliseerd met farmacologische therapie; groep 2: 88 patiënten met onstabiele angina pectoris refractair tegen optimale farmacologische therapie en groep 3: 53 patiënten met onstabiele angina pectoris optredend binnen 30 dagen na een hartinfarct. Het succespercentage in groep 1, 2 en 3 was respectievelijk 87, 92 en 89. Dood door complicatie als gevolg van de ingreep kwam niet voor. Een myocardinfarct als complicatie van het uitvoeren van de angioplastiek kwam voor bij respectievelijk 10, 6 en 8 van de patiënten en acute bypass-operatie was noodzakelijk bij respectievelijk 12, 7 en 8 van de patiënten. De sterfte na 1 jaar was respectievelijk 2, 1 en 0, de frequentie van een hartinfarct 2, 1 en 4, en het vóórkomen van recidief-angina pectoris 23, 20 en 26.

Conclusie: PTCA is een betrekkelijk veilige en effectieve methode voor de behandeling van geselecteerde patiënten met onstabiele angina pectoris en is een goed alternatief voor coronaire bypass-operaties. De methode is toepasbaar bij patiënten bij wie de klachten van pijn in rust verdwijnen door de ingestelde therapie, maar die bij geringe inspanning angina pectoris hebben, bij patiënten met pijn in rust, ondanks optimale farmacologische therapie en bij patiënten met pijn in rust optredend binnen 30 dagen na een hartinfarct.