Artikel
Inleiding
Het maligne melanoom manifesteert zich initieel meestal als een lokale afwijking, maar bij een aantal patiënten ontstaan na chirurgische behandeling na verloop van tijd regionale lymfkliermetastasen. Dat zou kunnen betekenen dat deze metastasen al aanwezig waren ten tijde van de excisie van het melanoom.1-4 Dit is de basis…
(Geen onderwerp)
Amsterdam, april 1998,
Het artikel van Poelman et al. toont dat met behulp van de ‘reverse transcriptase’-polymerasekettingreactie (RT-PCR) een nauwkeuriger stadiëring bij melanoompatiënten mogelijk is (1998:905-8). De auteurs stellen dat het nog onbekend is wat de biologische relevantie is van detectie van de lymfkliermicrometastasen die zo worden opgespoord. Inmiddels vonden Li et al. dat dergelijke micrometastasen inderdaad klinische betekenis hebben.1 In een groep van 114 patiënten was er een statistisch significant verband (p < 0,05) tussen de kans op recidivering en de uitkomst van het PCR-onderzoek:
‐ histologie- en PCR-uitslag positief: recidiefkans 61%;
‐ histologie-uitslag negatief, PCR-uitslag positief: recidiefkans 11%;
‐ histologie- en PCR-uitslag negatief: recidiefkans 2%.
De ijzeren wet in de oncologie die stelt dat de prognose slechter wordt naarmate de hoeveelheid tumorcellen groter is, had dat ook wel doen vermoeden.
Li W, Shivers SC, Wang X, Joseph E, Reintgen DS. RT-PCR of sentinel lymph node metastases in malignant melanoma. Melanoma Res 1997;7 Suppl 1:S34.