Artikel
Kinderen met een ontwikkelingsachterstand ontwikkelen zich langzamer dan leeftijdsgenoten in één of meerdere ontwikkelingsdomeinen, zoals het motorische, spraak-taal-, emotionele of cognitieve domein. De prevalentie van ontwikkelingsachterstand wordt geschat op 1-5%, afhankelijk van de precieze definitie (zie het informatiekader ‘Definities’).1
Het is van belang om ontwikkelingsachterstand vroegtijdig te signaleren zodat…




Ontwikkelingsachterstand
Het lijkt een open deur intrappen, erop te wijzen, dat je voor medische condities in de ontwikkelingsfase (groei) moet proberen er vroeg bij te zijn. Maar net als bij idiopathische scoliose (mijn beroepsfocus) moet je veel meer snappen, hoe een gezonde ontwikkeling hoort te lopen, om de aanloop (prodromen) te kunnen zien. Dat hoort bij de hier beschreven ontwikkelingsstoornissen ook zo te zijn. Maar als er een kinderarts/ medisch wetenschapper is geweest die de afremming van motorische ontwikkeling, of het niet goed stimuleren ervan, verantwoordelijk heeft gesteld voor de brede, ook neurocognitieve ontwikkelingsstoornissen, dan is het de arts dr. Maria Montessori. Haar kennis over de volgorde van ontwikkeling heeft vele decennia al onze kennis over hoe belangrijk "Lichamelijke Opvoeding" incl. vrij spel, stoeien, ravotten, buitenspelen, vanaf het begin, is voor de neurocognitieve ontwikkeling, mede bepaald. Het is merkwaardig, dat de enorme toename van sedentair gedrag (vanaf de Maxicosy) en de enorme invloed die al die digitale content die zittend vanaf beeldschermen het kinderbrein bereiken, in dit stuk niet worden meegenomen, als moderne "civilisatie"-factoren die gezonde groei/ ontwikkeling, ook die van het skelet, tegengaan.
Biologisch evolutionair gezien zijn we de enige diersoort geworden, die zijn offspring de natuurlijke bewegingsdrang en de natuurlijke (fysiek) onderzoeksdrang afremt, frustreert en soms zelfs onmogelijk maakt. Zelfs Darwin benoemt dit al ongeveer. Maar sowieso is de bewegingsarmoede of hypokinesie vanaf de start (of zelfs in de zwangerschap) een bewezen rem op de ontwikkeling. In de naoorlogse drang om bij ons alles van vroeger (en Duits!) weg te doen en ons in onze manier van leven maar ook in de de wetenschap naar de Amerikanen te gaan voegen is deze ontwikkelingskennis ook overboord gegaan. Hele generaties werden hier"verSpockt", terwijl b.v. in de Scandinavische en "Oostbloklanden" dit wel werd voortgezet.
Nu moet er een ingewikkeld netwerk worden opgebouwd, om de oplettendheid en kennis, die vroeger bij de ouders aanwezig was (uit de Gezondheidsleer) te gaan opvangen. Het bij de literatuur genoemde boek van Buytendijk kon dan ook geen tweede druk krijgen en verdween met de Mammoetwet uit alle opleidingen.
Prof.dr.F.J.J. Buytendijk: Algemene theorie der menselijke houding en beweging als verbinding en tegenstelling van de physiologische en de psychologische beschouwing; 1948; Uitg.: Spectrum Utrecht/ Standaard Antwerpen in de serie van de Universitaire bibliotheek voor Psychologie (red.Michotte en Nuttin)