Gerichte feedback en verbeterteams leiden niet tot betere uitkomsten op de IC

Gerichte feedback en verbeterteams leiden niet tot betere uitkomsten op de IC
Open

Nieuws
22-07-2013
Esther van Osselen

Gerichte terugrapportage van kwaliteitsindicatoren, het opzetten van lokale verbeterteams van intensivisten en verpleegkundigen, en lessen over kwaliteitsmanagement hebben geen meetbaar effect op harde eindpunten als opnameduur op de IC en mortaliteit.

Dat blijkt uit een RCT van Sabine van der Veer (AMC) et al. onder 30 Nederlandse intensivecare-units (ICU’s) die deelnemen aan de Nationale Intensive Care Evaluatie (NICE), een continue registratie van alle opgenomen patiënten voor het monitoren en bevorderen van de kwaliteit van de intensivecaregeneeskunde in Nederland (Crit Care Med. 2013;41:1-12)

De helft van de ICU’s kreeg de gebruikelijke halfjaarlijkse spiegelinformatie over de patiëntenpopulatie met uitkomstmaten als ligduur en mortaliteit. In de andere 15 ICU’s werden kwaliteitsverbeterteams opgezet met tenminste 1 intensivist en 1 verpleegkundige. De teams werden door NICE geholpen om op basis van extra gedetailleerde feedback kwaliteitsverbeterplannen te ontwikkelen en te implementeren.

Indicatoren betroffen opnameduur op de ICU, duur van mechanische beademing, glucoseregulatie, aantal verpleegkundigen per patiënt, bezettingsgraad, beschikbaarheid van intensivisten, strategieën om medische fouten te voorkomen, meting van patiënttevredenheid, ongeplande detubaties en decubitus.

De kwaliteitsverbeterteams in de interventie-ICU’s hadden gemiddeld 4 leden en kwamen bijna 6 maal per maand bijeen. Het aantal bijeenkomsten verschilde echter sterk. Verbeteracties hadden vooral betrekking op glucoseregulering, maar ook op het terugbrengen van mortaliteit en opnameduur. Op geen enkele van de primaire of secundaire uitkomstmaten hadden deze inspanningen echter een meetbaar effect. De onderzoekers opperen verscheidene verklaringen voor het teleurstellende resultaat van de studie, waaronder de geringe verspreiding van kennis buiten het verbeterteam en onzekerheid over de beste strategie om de kwaliteit te verbeteren. Mogelijk speelt ook mee dat voor eindpunten als ICU-opnameduur en gecorrigeerde ziekenhuismortaliteit veel meer factoren meespelen dan alleen de kwaliteit van de IC.