Bètablokkers lijken even goed bij hypertensie

Bètablokkers lijken even goed bij hypertensie
Open

Nieuws
24-09-2012
Lucas Maillette de Buy Wenniger

De bètablokkers atenolol en metoprololtartraat zijn even effectief in het voorkomen van cardiovasculaire complicaties wanneer ze ingezet worden als eerstelijnsmedicatie voor mensen met hoge bloeddruk. Dat concludeert een observationele studie van Amerikaanse cardiologen in Archives of Internal Medicine (2012; epub 27 augustus).

Uit de verzekeringsdossiers van 193.123 volwassenen die in verband met hypertensie tussen 2001 en 2009 atenolol of metoprololtartraat kregen voorgeschreven, verzamelden Emily Parker et al. gegevens over hun demografie, ziektegeschiedenis en het optreden van hart- en vaatziekten zoals hartinfarcten en beroerten. Na exclusie van onder andere patiënten met aanwijzingen voor cardiovasculaire morbiditeit op het moment dat de bètablokker werd voorgeschreven, bleven 120.978 patiënten over.

Met gegevens over een mediane 5,2 jaar ontdekten de onderzoekers dat de gebruikers van atenolol en metoprolol een precies even grote daling van het risico op hart- en vaatziekten hadden (de hazardratio voor metoprolol- vergeleken met atenololgebruikers lag voor alle analyses op 0,99 met smalle betrouwbaarheidsintervallen). Door de 11.176 metoprololgebruikers op basis van zoveel mogelijk demografische en medische variabelen te matchen met evenzoveel patiënten uit de veel grotere atenololgroep, bevestigden ze dat patiëntgebonden factoren niet van invloed leken te zijn op de conclusie dat atenolol en metoprolol exact hetzelfde effect sorteerden.

Bètablokkers lijken hun dominante positie als eerstelijnsmedicatie bij hypertensie te verliezen aan onder andere diuretica, met name op basis van enkele studies waarin atenolol in vergelijking met alternatieve antihypertensiva minder goed presteerde. De auteurs concluderen dat dezelfde conclusies waarschijnlijk ook voor metoprolol en andere bètablokkers uit dezelfde subklasse gelden. Commentatoren James Floyd en Bruce Psaty (University of Washington) zijn daar echter terughoudender in: het observationele karakter van de studie maakt keiharde conclusies over effectiviteitsverschillen tussen bètablokkers volgens hen onmogelijk. Of iemand echter ooit een gerandomiseerde trial zal doen, valt te betwijfelen.

(Bijdrage: Lucas Maillette de Buy Wenniger.)