Katheterablatie bij persisterend atriumfibrilleren

Drug-refractory atrial fibrillation (AF) can be highly symptomatic and warrant invasive ablation targeting the pulmonary veins. Although limited ablation for paroxysmal AF is associated with a high success rate, more extensive ablation appears to be indicated for persistent AF. The Substrate and Trigger Ablation for Reduction of Atrial Fibrillation Trial Part II (STAR AF II) showed that the addition of complex fractionated atrial electrogram (CFAE) ablation or linear ablation lesions did not result in an improved ablation outcome. However, novel techniques that allow assessment ]\of AF substrate, rotor mapping and AF trigger ablation have been associated with improved ablation outcome and randomised studies evaluating these techniques are currently being designed.

Conflict of interest and financial support: none declared.

Sinds het verschijnen van een publicatie in The New Engeland Journal of Medicine in 1998 is bekend dat de myocardvezels rond de ostia van de pulmonale venen een belangrijke rol kunnen spelen bij het ontstaan van atriumfibrilleren (AF).1 Ook weten we sindsdien dat het wegnemen van deze aritmogene bron een uitstekende behandeling is voor patiënten met paroxismaal AF. Bij paroxismaal AF treden herhaalde aanvallen van AF op die niet langer dan 7 dagen duren.

Lange tijd werd aangenomen dat een ablatie voor patiënten met persisterend AF, dat wil zeggen: AF met een duur van meer dan 7 dagen, een brug te ver was. Maar nieuwe inzichten in de pathofysiologie van persisterend AF hebben ertoe geleid dat ablatie bij deze vorm van AF nu ook tot de mogelijkheden behoort.