Inleiding
De titel van dit caput selectum wekt wellicht de indruk dat de kunstverlossing een eenduidig omschreven begrip vormt. Dit is echter niet het geval. Indien men de artificiële (mechanische) bespoediging van het geboorteproces als kunstverlossing beschouwt, maakt binnen een dergelijke ruime definitie ieder mechanisch ingrijpen in het baringsproces dat gericht is op het snel beëindigen van zwangerschap of baring, enige aanspraak op het begrip ‘kunstverlossing’. Zelfs het verrichten van een episiotomie, ter bekorting van de uitdrijving, zou dan als zodanig geclassificeerd kunnen worden, vooral als het effect van deze ingreep door fundusexpressie wordt versterkt.
Wij beperken ons in dit artikel over de indicatiestelling tot de sectio caesarea (SC), de forcipale extractie (FE) en de vacuümextractie (VE). In bepaalde gevallen, zoals ten aanzien van de episiotomie, biedt de indicatiestelling weliswaar stof voor een interessante discussie, maar is opneming in de rubriek kunstverlossingen betwistbaar. Diverse andere ingrepen (symfysiotomie, stuitextractie, opheffen van…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties