Houdingsafhankelijke hoofdpijn door spontane intracraniële hypotensie

Klinische les
26-03-2021
Mirjam E. Belderbos, G.J. (Hans) Amelink, Jan Willem Dankbaar en F.H.H. (Cisca) Linn

Dames en Heren,

Hevige, houdingsafhankelijke hoofdpijn, die verergert bij overeind komen en vrijwel verdwijnt bij liggen, kan passen bij spontane intracraniële hypotensie. Herkenning van dit zeldzame ziektebeeld is nodig om de patiënt tijdig te verwijzen voor diagnostiek en behandeling. Wanneer moet u aan intracraniële hypotensie denken, en hoe ontstaat deze aandoening?

Reacties (1)

Inloggen om een reactie te plaatsen
Piet Loon
06-04-2021 17:48

Veel afwijkingen van de wervelkolom

Met een lange ervaring in complexe wervelkolomchirurgie en de frequent bij decompressie-operaties bij degeneratieve stenose optredende liquorlekkage, vind ik deze casus onvoldoende naar oorzaak en kliniek gewaardeerd. 

Het ontbreekt aan enig klinisch onderzoek bij deze nog erg jonge vrouwelijke collega die zou moeten passen bij de apert pathologische opbouw van haar wervelkolom op de getoonde MRI. Ze moet een meer gedrongen, pycnische bouw hebben met een versterkte, mogelijk zelfs arcuaire kyfose, een diepliggende nek en protractie van de schedel. Verder moet het functieonderzoek van de gehele wervelkolom in vrijwel alle richtingen beperkingen laten zien en zal de FingerFloor Distance verre van 0 cm zijn. Haar MRI toont namelijk op (helaas slechts) twee sneden de omstandigheden en de pathologische verhoudingen waardoor de dura het niet makkelijk heeft om onder alle omstandigheden "heel te blijven". Op de MRI zien we nl. platyspondylie, zeer dunne disci en annuli, die nauwelijks enige functie zullen toelaten(ankylose?). Een felle kyfose met wigvorming ventraal en lelijk uitpuilende en kapotte annulus (verkalkt?) die door de pathologische adhearentie van de dura op de wervels (verdikt ligamentum posterius) bij bewegen, als een hark de dura kunen stuktrekken. Ook bij de schedel-nekovergang zien we aan de hoek die het merg met de hersenstam maakt, de verhoudingen bij het achterhoofdsgat (ArnoldChiari?) en de anterieure positie van het merg alle features van wat door Prof Milan Roth (neuroradioloog, Brno, 1923-2006) al ver voor het MRI tijdperk als zeer discongruente "osteoneural growth relations" is beschreven, onderzocht en bij etiologie van scoliose en kyfose goed bruikbaar. Door de geintensiveerde sedentaire leefstijl van de jeugd vanaf de jaren zestig kunnen we nu kwantitatief en kwalitatief veel gevolgen in de bevolking zien van deze "misgroei". Iedere MRI van welk degeneratief rugprobleem dan ook, laat de pathologische adhaerentie van de dura ventraal thoracaal en posterior cervicaal en lumbosacraal tegen de ossale begrenzing zien. In de onderrug vinden we daar in dan ook de verklaring voor het zeer geregeld voorkomen van duralekjes en -lekken met soms langdurige hoofdpijn. Ieder hapje met de Hajek kan die adhaerente dura beschadigen.  

Piet van Loon, orthopeed/houdingsdeskundige, Houding Netwerk Nederland