artikel
Hendrik Christiaan (Henk) Walvoort werd in 1951 geboren in Warnsveld (Achterhoek). Hij bracht zijn jeugd deels door in Den Haag, deels in Brussel, waar het gezin in 1960 naartoe verhuisde. In 1970 begon hij in Utrecht aan de studie diergeneeskunde. De wetenschappelijke kant van de diergeneeskunde lag hem beter dan de veterinaire praktijk, wat voor Henk reden was om zich aan het onderzoek te wijden. In 1983 promoveerde hij cum laude op een proefschrift over de ziekte van Pompe bij de hond. Inmiddels was hij werkzaam als patholoog bij het Rijksinstituut voor Volksgezondheid, dat vanaf 1984 werd voortgezet in het RIVM.
In 1990 trad Henk in dienst van het NTvG als wetenschappelijk eindredacteur. Hij was de eerste die deze functie vervulde en heeft het eindredacteurschap in nauwe samenwerking met de hoofdredactie op geheel eigen wijze vormgegeven.
Tot 1996 was Henk de enige eindredacteur van het Tijdschrift. Sinds dat jaar werd hij bijgestaan door een geleidelijk groeiende groep eindredacteuren, die hij persoonlijk opleidde in het vak. Weerkerende kwesties in het medisch taalgebruik kwamen aan de orde op een 6-wekelijkse vergadering die werd geleid door Henk en waaraan ook een Leidse hoogleraar Neerlandistiek deelnam. Daarmee heeft hij de basis gelegd voor de redactionele bewerking zoals we die vandaag de dag uitvoeren.
Die bewerking kent veel facetten: wetenschappelijke juistheid, zorgvuldig taalgebruik en correcte spelling, consistentie in het verhaal, en toegankelijkheid voor de lezers, om er een aantal te noemen. In gesprekken met Henk over het werk als eindredacteur bleek keer op keer dat hij over elk aspect had nagedacht. Hij vond dat de redactionele bewerking zo veel mogelijk evidencebased moest zijn. Zijn gedachten daarover verschenen in 1997 in het NTvG onder de titel ‘Redactionele bewerking van voor publicatie aanvaarde artikelen bij het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde’ (Ned Tijdschr Geneeskd. 1997;141:38-42). Als bewaker van de kwaliteit in taal en beeld heeft Henk er veel aan bijgedragen dat het NTvG nog steeds gewaardeerd wordt als een betrouwbaar, toegankelijk tijdschrift.
Zijn inzichten en kennis heeft hij overgedragen aan vele assistent-geneeskundigen in de auteurscursus die het NTvG tot 2008 organiseerde. Ook was hij eerste auteur van het boek Het schrijven van een medisch-wetenschappelijk artikel, een praktische handleiding die hij samen met zijn collega-eindredacteur en de hoofdredactie schreef. Hij was een zeer gewaardeerd leermeester van de eindredactie, en geliefd bij alle medewerkers van het Tijdschrift.
Zijn inzet voor het NTvG bleef niet beperkt tot het eindredacteurschap. Sinds 2001 beheerde Henk de penningenverzameling van de Vereniging, die hij in de loop der jaren zelfs wist uit te breiden. In het NTvG publiceerde hij regelmatig over bijzondere penningen uit deze collectie.
Henk werd in 2012 uitgezwaaid bij het Tijdschrift met een speciale uitgave in de vormgeving en opzet van het NTvG. Bij de toenmalige medewerkers staat deze uitgave nog steeds bekend als ‘de Henk’. Voor dit in memoriam hebben wij dankbaar gebruikgemaakt van bijdragen van collega’s aan dat afscheidsnummer. Het is een troostende gedachte dat Henk de waarderende woorden van zijn collega’s al bij leven en welzijn heeft gelezen.
Kort na zijn pensionering begon hij aan de studie Latijn bij de UvA, die hij in 2017 afrondde met een masterscriptie gewijd aan de manier van lezen teneinde de structuur van een Latijnse zin optimaal te begrijpen (Re-thinking the ‘surface structure’ of the Latin sentence to improve reading comprehension). Nadien bleef hij actief bezig met lezen en becommentariëren van Latijnse teksten, van zowel antieke auteurs als kerkvaders.
Onder de veelzeggende titel ‘Troosten: altijd’ (Ned Tijdschr Geneeskd. 2001;145:2185-7) schreef Henk in 2001 samen met toenmalig adjunct-hoofdredacteur Peter Hart een artikel over condoleancebetuigingen van artsen aan nabestaanden van hun patiënten. Wij nemen de boodschap van dat artikel ter harte en breiden die in dit geval graag uit tot de nabestaanden van onze oud-collega. Wij wensen Maria, Geert, Marthe en alle andere nabestaanden veel sterkte en kracht om dit verlies te dragen.
Kees Langeveld en Jan van Gijn
Reacties