Diagnostiek en behandeling van leveradenomen

Recente ontwikkelingen en een nieuwe Europese richtlijn
Stand van zaken
21-09-2016
Anne J. Klompenhouwer, Robert A. de Man, Maarten G.J. Thomeer, Michail Doukas en Jan N.M. IJzermans

Erratum
Ned Tijdschr Geneeskd. 2016;160:D556
Op dit artikel is de volgende verbetering gekomen:

In figuur 3 ontbreekt een pijl tussen het tekstvak ‘diameter ≥ 5 cm of significante groei (≥ 20%)’ en het tekstvak ‘resectie’. Hieronder staat de juiste versie van figuur 3.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

  • Leveradenomen zijn in essentie goedaardige levertumoren die met name voorkomen bij vrouwen in de vruchtbare levensfase.
  • Er zijn 4 verschillende subtypes beschreven die zowel radiologisch als histopathologisch van elkaar te onderscheiden zijn: steatotische, inflammatoire, β-catenine-gemuteerde en niet-geclassificeerde adenomen. De subtypes verschillen in het risico op complicaties.
  • MRI met leverspecifiek contrast is de beste methode om een leveradenoom te diagnosticeren en karakteriseren.
  • Mogelijke complicaties zijn bloeding, ruptuur en maligne degeneratie van het leveradenoom. Deze complicaties komen zelden voor bij leveradenomen kleiner dan 5 cm.
  • Het risico op maligne degeneratie is het grootst bij mannen met een leveradenoom.
  • Bij vrouwen kunnen veranderingen in leefstijl – stoppen met orale anticonceptie en gewichtsreductie – zorgen voor regressie van het leveradenoom, waardoor leverchirurgie voorkómen kan worden.
  • Bij zwangere vrouwen is er risico op groei van het adenoom. Daarom wordt aangeraden de tumor bij zwangere vrouwen iedere 6-12 weken te volgen aan de hand van een echo.

3 gratis NTvG-artikelen lezen? Maak een online account aan!

Registreer: 3 gratis artikelen

Al een NTvG-account? Log in

Alle artikelen direct lezen?

Abonneer:  €21,00 per maand

  • wekelijks het tijdschrift in de bus
  • online toegang tot nieuws en alle artikelen
  • toegang tot alle geaccrediteerde nascholing