De ziekte(n) van Parkinson: recente genetische inzichten

- In recent years, 5 genes have been identified that are unambiguously associated with genetic forms of Parkinson’s disease.

- These genes probably explain less than 10 of all cases of Parkinson’s disease.

- Clinically, these genetic forms can closely resemble idiopathic Parkinson’s disease. Mutation analysis could be considered in cases involving an age at onset before 45 years, a positive family history or atypical presentations. However, the role of genetic testing in clinical practice remains to be established.

- Dysfunction of the ubiquitin-proteasome complex, abnormalities of the oxidative stress response and mitochondrial defects represent the three main disease mechanisms implicated in Parkinson’s disease caused by these gene mutations. Further research is likely to contribute to the understanding and future treatment of idiopathic Parkinson’s disease.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2007;151:1665-8

Samenvatting

- De afgelopen jaren zijn 5 genen geïdentificeerd waarvan onomstotelijk is aangetoond dat mutaties daarin leiden tot een erfelijke vorm van de ziekte van Parkinson.

- Deze genen verklaren waarschijnlijk minder dan 10 van alle gevallen van de ziekte van Parkinson.

- Klinisch zijn deze erfelijke vormen veelal niet goed te onderscheiden van de idiopathische ziekte, maar DNA-diagnostiek kan overwogen worden bij een begin van de ziekte voor het 45e jaar, een positieve familieanamnese of in geval van een atypische presentatie (bijvoorbeeld met dystonie). De plaats van deze genetische diagnostiek in de klinische praktijk moet echter nog worden vastgesteld.

- Functionele studies bij deze genmutaties wijzen vooral op een verstoorde functie van het ubiquitine-proteasoomcomplex, de oxidatievestressrespons en het mitochondrion. Verder inzicht in deze mechanismen is ook relevant voor de pathofysiologische inzichten bij de idiopathische ziekte van Parkinson.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2007;151:1665-8