Artikel
Zie ook het artikel op bl. 27.
Enige tijd geleden ontving ik het dossier van een patiënt die al geruime tijd niet meer werkte wegens depressiviteit. Het vuistdikke document bevatte elf rapporten van zes landelijk bekende psychiaters. Er was uitputtend psychiatrisch onderzoek verricht met grotendeels gelijkluidende bevindingen. De betrokken…




(Geen onderwerp)
Amsterdam, april 2002,
Collega Van Kerkhof denkt dat het belang van curatieve gegevens toeneemt naarmate de verzekeringsarts minder tijd heeft om met arbeidsongeschikten te spreken. Deze aannemelijke observatie impliceert dat arbeidsongeschiktheid in handen van artsen met te weinig tijd gemakkelijk tot een medisch probleem wordt teruggebracht. Onder druk en onzekerheid neigen mensen immers terug te vallen op vertrouwde handelwijzen. Om medicalisering tegen te gaan zouden artsen dus juist dán alert moeten blijven op de sociale context, namelijk de thuissituatie en het werk. Te weinig tijd is derhalve een heel slecht argument om meer medische informatie op te vragen. Ik ben het met Van Kerkhof eens dat van zelfbewuste professionals verwacht mag worden dat zij voorwaarden formuleren voor een behoorlijke uitoefening van hun beroep.