Behandelopties bij ‘diastolisch hartfalen’

In het kort
05-02-2013
Yvo Smulders

Waarom dit onderzoek?

Recentelijk werd in het NTvG al aandacht besteed aan hartfalen met gepreserveerde ejectiefractie (HF-PEF), voorheen diastolisch hartfalen genoemd. In dat artikel werd benadrukt dat er nog weinig evidencebased behandelopties zijn. Kort hierop zijn de resultaten van een grote observationele studie verschenen.

Onderzoeksvraag

Wat zijn de klinische uitkomsten van patiënten met HF-PEF die behandeld worden met renine-angiotensine-antagonisten (ACE-remmers of angiotensine-receptor-blokkers (ARB's))?

Hoe werd dit onderzocht?

In een grote database in Zweden (16.216 patiënten, gemiddelde leeftijd 75 jaar) werden klinische uitkomsten vergeleken tussen patiënten met HF-PEF die wel of geen ACE-remmers of ARB's gebruikten. De meeste patiënten, ruim 80%, hadden hartfalen klasse 2 of 3 (klachten bij geringe tot matige inspanning, niet in rust).

Belangrijkste resultaten

De voor relevante factoren gecorrigeerde absolute 5-jaarsoverleving was bij de 77% patiënten die ACE-remmers of ARB's gebruikten 6% hoger ten opzichte van die van de overige patiënten (29 vs. 23%; 95%-BI: 14-26). Dit zou betekenen dat 17 patiënten gedurende 3 jaar behandeld moeten worden om 1 sterfgeval binnen die periode te voorkomen.

Consequenties voor de praktijk

Bij relatief gebrek aan gerandomiseerde studies kan dit soort observationeel onderzoek nuttig zijn. Jammer genoeg kon niet beoordeeld worden hoe het gesteld was met klachten, heropnames of complicaties van de behandeling. Niettemin ondersteunen de resultaten het gebruik van ACE-remmers en ARB's bij patiënten met HF-PEF. Het onderzoek illustreert nogmaals de beroerde prognose van deze groep patiënten.

Literatuur

  1. Lund LH, Benson L, Dahlström U, Edner M. Association between use of renin-angiotensin system antagonists and mortality in patients with heart failure and preserved ejection fraction. JAMA. 2012;308:2108-17. Medline