Auto-immune limbische encefalitis
Open

Belang van tijdige diagnostiek en behandeling
Klinische les
12-04-2012
Judith van Vliet, Jan Meulstee, Erwin G.T.M. Hartong en Wim M. Mulleners

Reacties (3)

Fernand Haesbrouck
26-04-2012 23:45

Auto-immune encefalitis

Komt de maligniteit wanneer misschien veel te laat wordt ingezien dat de symptomen eigenlijk toch aan de medicatie zouden te wijten kunnen zijn?
En dat  het langdurig chronisch toedienen van stoffen, die de antistoffen veroorzaken en dus giftig zijn, uiteindelijk ook de kankers doet ontstaan.
Ik erger mij mateloos over deze passage: “In de weken daarna was er een toename van de depressieve klachten, geheugenstoornissen en slapeloosheid, kreeg hij visuele hallucinaties, en waren er perioden van uren tot dagen met paranoïde wanen en persoonsmiskenning die leidden tot agressief gedrag. Er was geen verslechtering van de nierfunctie en het psychiatrisch beeld kon niet worden toegeschreven aan bijwerkingen van de gebruikte medicatie.”

Waarom wordt de gebruikte medicatie niet vermeld? Zodat daarover kan geoordeeld worden, door personen die gespecialiseerd zijn in het kennen van medicatie?
In mijn lezingen leg ik uit op welke manier lithium werkzaam is als een stof, die neuronen onklaar maakt, zodat de stof  (antidepressief helend?) een veranderde perceptie op de realiteit kan veroorzaken maar ook, en zoals hier blijkt: zorgt voor de antistoffen bij spanningsveranderingen aan het kaliumkanaal (VGKC). Zou het gebruik van lithium bijgevolg toxisch kunnen zijn en kanker kunnen veroorzaken bij die 20% van de gevallen?

In september 2011 kreeg ik de kans om aan te tonen dat depakine-gebruik ervoor zorgt dat patiënten positief testen op  (ook) een  immunochemische test op methamfetamine (Pervitin).
Wat me nu zou toelaten te besluiten dat het patroon van de antistof op methamfetamine zeer sterk gelijkt op een GABABR-antigeen, gevormd door depakine,  dat van tegretol op een  AMPAR-antigeen en zo zouden we een tijdlang kunnen doorgaan. En dan zwijg ik nog over lioresal (baclofen), neurontin (gabapentine), lyrica(pregabaline) en campral (acamprosaat).
Maar... 50% kankers?
Immers, als reagentia brengen die stoffen in het lichaam verbindingen tot stand met de metabolieten van tryptofaan uit de voeding en zorgen aldus voor de neuronverwoestende effecten, waarop het organisme reageert met ... onder meer antistoffen in de vorm van de patronen van de tot stand gekomen metabolieten. Vandaar dat ik durf te stellen dat deze limbische encefalitis eerder als een bijwerking moet geïnterpreteerd worden, van de zogenaamde veilige stoffen, die de farmaceutische industrie verdeelt onder het voorwendsel van ...'werking onbekend'.

Toch jammer dat in de geneeskunde geen onderwijs in geneesmiddelen meer wordt verstrekt. Immers, wat hier staat zijn precies de symptomen, die ontstaan wanneer psychotica neuronen verwoesten en die dus dienen om nieuwe ziekten, maar ook kankers te doen ontstaan. Wat bovendien nog lucratief schijnt te zijn, te oordelen aan de suggesties die worden gemaakt om die 'bijwerkingen' aan te pakken.

Fernand Haesbrouck, gepensioneerd apotheker
 
Judith van Vliet
31-05-2012 16:48

Auto-immune limbische encefalitis (antwoord auteurs)

Haesbrouck stelt in zijn reactie dat deze limbische encefalitis eerder als een bijwerking moet geïnterpreteerd worden van de zogenaamde veilige stoffen, die de farmaceutische industrie verdeelt. Hij noemt in zijn reactie de stoffen – in gepresenteerde volgorde – lithium, valproïnezuur, methamfetamine, carbamazepine, baclofen, gabapentine, pregabaline, acamprosaat. die langs verschillende mechanismen antigenen doen ontstaan die tot vorming van antistoffen leiden die met een limbische encefalitis in verbinding gebracht kunnen worden.  Hij noemt – als wij het goed begrijpen - als alternatieve verklaring dat (mogelijk) de maligniteit ontstaat wanneer te laat wordt ingezien dat medicamenten de symptomen veroorzaken en te lang worden gebruikt met de maligniteit tot gevolg. De LE is daarmee, in deze redenering, een indirect gevolg, mogelijk zelfs een van de vele gevolgen van de medicamenten.
Patient B heeft de stoffen die Haesbrouck noemt niet gebruikt, patient A is pas gestart met carbamazepine nadat hij reeds symptomen had en de anti-VGKC antistoffen waren aangetoond, zodat redelijkerwijs niet mag worden verondersteld dat een verband met het optreden van LE bij deze patiënten bestaat.
Wij zijn het evenwel met Haesbroeck op enkele punten eens. Ten eerste was het beter geweest in plaats van dat het psychiatrische beeld niet kon worden toegeschreven aan bijwerkingen te melden: “aan thans bekende bijwerkingen”. Ten tweede delen wij met Haesbrouck dat zijn ergernis mateloos is.
 
Canisius-Wilhelmina Ziekenhuis Nijmegen:
Afd. Pyschiatrie: Dr. E.G.T.M. Hartong, psychiater
Afd. Neurologie: Drs. J. van Vliet, AIOS neurologie; Dr. W.M. Mulleners, neuroloog
Afd Klinische neurofysiologie: Dr. J. Meulstee, klinisch neurofysioloog
Fernand Haesbrouck
01-06-2012 08:16

Auto-immune limbische encefalitis

Ik stel vast dat in deze reactie opnieuw geen klaarheid kwam over de medicatie waarvan het artikel vermeldt dat het psychiatrisch beeld niet kon toegeschreven worden aan de gebruikte medicatie.

De door mij genoemde stoffen , dienden enkel als voorbeeld om aan te tonen hoe schijnbaar veilig gewaande materie – als precursor of als reagens - even gevaarlijk kan zijn als de gekende vier groepen psychotica die ook net dezelfde antistoffen vormen, zoals deze die hier gemeld zijn.

Ferdinand Haesbrouck