Rond 1980 ontstond de hypothese dat verlengde apneu en bradycardie voorboden waren van het optreden van wiegendood. De toepassing van thuismonitoring zou dus een levensreddende interventie kunnen zijn. Hoewel de National Institutes of Health Consensus Conference in 1986 de effectiviteit van cardiorespiratoire thuismonitoring ter discussie stelde, werd het gebruik geïndiceerd…
Artikelinformatie
Online verschenen op
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2001;145:2052
Vakgebied
Reacties