Alkalische-fosfatasegehalte bij botziekten; vaak te hoog, soms te laag

Dordrecht, augustus 1989,

In het artikel van collegae Macfarlane en Papapoulos wordt gesteld: ‘gezien de kleine verschillen tussen de biochemische eigenschappen van de lever- en botiso-enzymen lijkt het in de praktijk nauwelijks van belang te zijn de iso-enzymen te bepalen’ (1989;1679-83). Het lijkt ons nuttig erop te wijzen dat er sinds enige tijd een gemodificeerde elektrofore-techniek voor routinedoeleinden bestaat waarmee de lever- en botfracties zeer wel gescheiden kunnen worden. Bij deze techniek wordt het serummonster enige tijd gepreïncubeerd met het enzym neuraminidase.1 Hierdoor worden siaalzuur-groepen (N. acetylneuraminezuur) afgesplitst waardoor de elektroforetische mobiliteit op een specifiek herkenbare wijze wordt gemodificeerd.

Leiden, september 1989,

Wij danken collegae Oosterhuis en Oldenziel voor hun aanvullende opmerking over het recente alkalische-fosfatase-iso-enzymonderzoek en voor hun suggestie dat preïncubatie met neuraminidase, voorafgaand aan agarose-elektroforese, sommige van de problemen bij alkalische-fosfatase-iso-enzymbepaling kan oplossen.1 Voordat deze methode op uitgebreide schaal toegepast kan worden, dient echter de klinische waarde vastgesteld te zijn, hetgeen in het vermelde onderzoek niet gebeurd is. Bovendien vereist deze methode, tenminste zoals beschreven, soms het gebruik van andere technieken, zoals incubatie met poly- of monoklonale antilichamen. Daarom denken wij dat deze methode niet aanbevolen kan worden voor routinematig gebruik, zelfs indien in de toekomst de klinische waarde bewezen zou worden.