Aldosteronblokkade bij proteïnurie
Open

Een ondergewaardeerde behandeling
Stand van zaken
08-04-2009
A.J. (Jos) Kooter en Yvo M. Smulders
  • Proteïnurie is zowel een uiting als een oorzaak van nierschade. Door een medicamenteuze reductie van de proteïnurie kan men het nierfunctieverlies vertragen.

  • De eerste keus bij de behandeling van proteïnurie is een ACE-remmer of een angiotensine II-receptorblokker. Indien de proteïnurie aanhoudt, is het wenselijk dat men verdere reductie hiervan nastreeft.

  • Aldosteron veroorzaakt, naast bloeddrukverhoging, ook ontsteking, celproliferatie en fibrose. Aldosteron leidt, mede hierdoor, tot proteïnurie en nierschade.

  • Toevoeging van een aldosteronblokker aan een ACE-remmer, een angiotensine II-receptorblokker of aan een combinatie van beide, gaat gepaard met 30-50% extra afname van proteïnurie.

  • Hyperkaliëmie is een gevreesde bijwerking van de toepassing van aldosteronblokkers, maar komt relatief weinig voor. Geringe afname van de nierfunctie treedt vaker op, maar op langere termijn is een aldosteronblokker waarschijnlijk nefroprotectief.