Abdominale splenose

Splenosis is a common benign finding that occurs after splenic trauma or after splenectomy. It is auto-transplantation of splenic tissue and can be seen intra-abdominally, intra-thoracically and even subcutaneously. Splenosis is usually found incidentally at laparoscopy, laparotomy or on radiological examination and is mostly asymptomatic. Treatment is only required if a patient complains of abdominal pain, obstruction or bleeding. On radiological examination splenosis can mimic a metastatic malignant disease. For this reason it is important to recognise splenosis and know the patient’s medical history concerning splenic trauma or splenectomy, thus avoiding diagnostic laparoscopy or ultrasound guided biopsy. This paper presents two patients with splenosis. Additionally, we describe how to diagnose this entity by scintigraphy with (99m) Technetium-labelled heat-denatured erythrocytes.

Conflict of interest and financial support: none declared.

Dames en Heren,

Abdominale splenose is een ziekte-entiteit waarbij ectopisch miltweefsel wordt gezien in de buikholte of het kleine bekken. Door milttrauma of -extirpatie treedt autotransplantatie van miltweefsel op, dat kan uitgroeien tot kleine solide milthaarden. Abdominale splenose wordt meestal bij toeval ontdekt op een CT-scan van het abdomen en kan leiden tot ingewikkelde of verwarrende diagnostische dilemma’s. Aan de hand van 2 casussen illustreren wij de diagnostische bevindingen en de juiste diagnosestelling bij patiënten met aanwijzingen voor splenose.

Patiënt A, een 72-jarige man met diabetes mellitus, hartfalen en atriumfibrilleren, wordt naar de polikliniek Maag-darm- en leverziekten verwezen vanwege een asymptomatische ijzergebreksanemie (hemoglobine: 7,7 mmol/l; MCV: 69 fl). Patiënt is niet afgevallen, en heeft geen pijn of bloedverlies. Zijn ontlastingspatroon is niet-afwijkend. Patiënt gebruikt onder andere metformine en acenocoumarol

Bij lichamelijk onderzoek wordt een man gezien van 97 kg en een lengte van 183 cm. Het abdomen is bol, maar…