Nagaan welke factoren samenhangen met de duur van het ziekteverzuim van werknemers die langer dan 4 weken verzuimen vanwege allerlei oorzaken.

Prospectief cohortonderzoek.

Van werknemers met ten minste 4 weken verzuim werden data verzameld. Mogelijke voorspellers voor verzuim werden met een vragenlijst gemeten op het moment van inclusie in de studie. De afhankelijke variabele, de duur tot volledige werkhervatting, werd 1 jaar na de start van verzuim berekend met behulp van gegevens uit de database van de arbodienst. Met een Cox ‘proportional hazards’-regressiemodel is onderzocht welke factoren de verzuimduur voorspelden.

Wij analyseerden data van 562 werknemers. In het eerste verzuimjaar had 71% zijn werk volledig hervat, was 9,1% tijdens het verzuim uit dienst getreden en had 19,9% het werk niet hervat. Voorspellers voor een langere verzuimduur waren: fysiek zwaar werk (hazardratio (HR): 0,562; 95%-BI: 0,348-0,908), contact met medisch specialisten (HR: 0,691; 95%-BI: 0,560-0,854), veel lichamelijke klachten (HR: 0,744; 95%-BI: 0,583-0,950), matig tot ernstige depressieve klachten (HR: 0,748; 95%-BI: 0,569-0,984) en hogere leeftijd (HR: 0,776; 95%-BI: 0,628-0,958).

Verzuimende werknemers met fysiek zwaar werk, contact met medisch specialisten, veel lichamelijke klachten, matig tot ernstige depressieve klachten en een hogere leeftijd liepen een groter risico op een langere verzuimduur. Meer kennis van de voorspellers van langdurig verzuim bij bedrijfsartsen helpt om de werknemers met een hoog risico te identificeren.