Sommige Amerikaanse onderzoeksinstituten zullen het behoorlijk benauwd hebben gekregen toen ze een brief van de Senaat ontvingen met het verzoek openheid van zaken te geven over de externe financiering van cardiologen en cardiologisch onderzoek. Aanleiding daartoe was de openlijke reprimande die senator Grassley gaf aan een groep cardiologen omdat zij werkten voor non-profitorganisaties die gesponsord werden door fabrikanten van medische apparatuur. De senator stelde dat het sponsorgeld invloed kon hebben op het oordeel van sommige artsen over stents, hartkleppen en andere hartapparatuur (Science. 2008;322:513).

In oktober 2008 vroeg Grassley 20 cardiologen om de details van hun salaris. Als reden gaf hij aan bezorgd te zijn over de non-profitorganisaties, die verondersteld worden onafhankelijk te zijn in hun standpunten en acties. Vooral cardiologen van de Columbia University lagen onder vuur. Zij bleken geen onderzoeksgeld van de National Institutes of Health te hebben, maar wel veel onderzoek te doen. Volgens gezondheidspoliticus Eric Campbell van de Harvard Medical School zetten de cardiologen zelf non-profitorganisaties op om zo het universitaire toezicht te kunnen omzeilen. Maar de Association of American Medical Colleges (AAMC) waarschuwt tegen generaliseren. De eerste belangrijke stap is volgens de AAMC dat volkomen transparant wordt welk onderzoeksgeld van de industrie afkomstig is.

Cardiologie is de tweede sector die door Grassley wordt aangepakt. Eerder moesten de psychiaters inzicht geven in hun onderzoeksfinanciën. Zo werd onder meer bekend dat een vakgroep van Emory University 9,3 miljoen dollar van de industrie ontving om antidepressiva te vergelijken. Van 8 psychiaters werden alle neveninkomsten gepubliceerd. Het ging daarbij om miljoenen dollars. De vraag is nu welke specialisten Grassley na de cardiologen gaat aanpakken. Er wordt gesuggereerd dat het de orthopedisch chirurgen zullen zijn.