Over het uitvoeren van klinisch wetenschappelijk onderzoek is heel goed nagedacht. Rodrigues en collega’s leggen in dit nummer nog eens heel helder uit waarom onzekerheid bij arts, patiënt en onderzoeker over de uitkomsten van een wetenschappelijk onderzoek zo belangrijk is (Ned Tijdschr Geneeskd. 2011;155:A3846). Die onzekerheid is de rechtvaardiging van het klinische onderzoek, omdat door de uitvoering ervan toekomstige patiënten beter behandeld kunnen worden. Ook illustreren de schrijvers de merkwaardige rol die een toetsingscommissie kan spelen door randomisatie ter discussie te stellen als de experimentele behandeling al beschikbaar is. Ondoordacht en onbegrijpelijk, want er zijn vele niet getoetste behandelingen op de markt. Had ...