De focus van wetenschappelijk kankeronderzoek op geneesmiddelen die specifieke moleculen als doel hebben is misplaatst. Talrijke veelvoorkomende kankertypen zijn te complex voor deze moleculaire aanpak. Dat zegt Stephen Neidle, hoogleraar Chemische biologie aan de universiteit van Londen, in de jaarlijkse School of Pharmacy-lezing (BMJ., doi:10.1136/bmj.c153).

Volgens Neidle zijn er miljarden gespendeerd aan de ontwikkeling van molecuulgerichte medicijnen tegen kanker. De moleculaire aanpak, aangemoedigd door het succesmiddel imatinib - een tyrosinekinaseremmer die toegepast wordt bij de behandeling van chronische myeloïde leukemie (CML) - heeft nog niet tot successen geleid bij andere kankers, zoals prostaat- en darmkanker. ‘Deze vormen zijn complexer dan CML en het is onmogelijk tumorprogressie een halt toe te roepen door een enkel doelwitmolecuul uit te schakelen,’ zegt Neidle.

Imatinib is succesvol omdat het zich op eiwitten richt die belangrijk zijn voor tumorcelgroei. Neidle zegt dat de wetenschap zichzelf misleidt door te denken dat het bij andere kankervomen ook zo werkt.

Neidle roept onderzoekers op creatiever te zijn. Volgens hem moeten getalenteerde wetenschappers meer risico’s nemen en misschien zelfs het moleculaire aspect geheel verlaten. Toekomstig onderzoek moet zich richten op fundamentele mechanismen. ‘Universiteiten, liefdadigheidsinstellingen, bedrijven en de overheid moeten beter samenwerken en onderzoek naar kankermedicatie efficiënter en betaalbaar maken,’ aldus Neidle.