Uitslapen mag dan lekker zijn, het is ongezond, zo luidt de heersende opvatting. Een recent onderzoek in The Journal of the American Medical Association (2008;300:2859-66) suggereert dat het wel eens anders kan zijn.

Sinds halverwege de jaren tachtig van de vorige eeuw volgen onderzoekers 495 – destijds jonge – mannen en vrouwen om na te gaan of zich bij hen cardiovasculaire risicofactoren ontwikkelen. In de periode 2000-2001 en 5 jaar nadien werd het onderzoek uitgebreid met een CT-scan. De onderzoekers wilden hiermee het optreden van coronaire verkalkingen – een uiting van coronarialijden – zichtbaar maken en kwantificeren. Daartoe werd een calciumscore berekend. Die score kan mede voorspellen of iemand al dan niet de kans loopt op een cardiovasculaire gebeurtenis. Let wel: het is geen klinische uitkomstindicator.

Vanaf 2003 registreerden de onderzoekers gedurende 6 nachten het slaappatroon via een polsactigraaf en vragenlijsten. Wat bleek? Hoe korter iemand sliep, hoe hoger de calciumscore was. Lang slapen vermindert de kans op hart- en vaatziekten; het effect van een uur extra slapen is vergelijkbaar met een systolische bloeddrukdaling van 16,5 mmHg.

De onderzoekers uit Chicago zijn zich er goed van bewust dat de onderzoeksopzet een aantal vragen onbeantwoord laat. Het betrekkelijk eenvoudige slaaponderzoek met de actigraaf voldeed niet om slaapapneu te identificeren. Het is bekend dat slaapapneu gepaard gaat met een verhoogde incidentie van cardiovasculaire aandoeningen.

Het is interessant om te speculeren over vervolgonderzoek en mogelijke resultaten van interventies. Voorlopig doen wij er aan deze kant van de oceaan goed aan om de deken over ons hoofd te trekken als de wekker gaat. (Bijdrage: Jan Taco te Gussinklo.)