Gepubliceerd op: 16-01-2012
Citeer dit artikel als:
 Ned Tijdschr Geneeskd. 2012;156:A3696
Klinische les

H.W.M. (Marleen) van Casteren

,

Francis M. Mensink

,

Jeroen E.J. Fokke

,

Carel M.M. Veldhoven

en

Henriëtte L. Kodde

Two male patients, aged 75 and 47 years, suffered from dyspnoea in the terminal phase of their disease, COPD and lung cancer, respectively. Both were given palliative sedation. The palliative consultation team was consulted when problems occurred. Although the Royal Dutch Medical Association issued a guideline on palliative sedation, the practice of administering palliative sedation is still complicated. Determining whether a symptom is ‘refractory’ and estimating the life expectancy is especially complex. A symptom is refractory when it causes unbearable suffering and conventional modes of treatment are not effective or timely. Knowledge of this guideline, early anticipation of possible scenarios and communication with the patient and his family contribute to good care. The palliative consultation team can help physicians with these decisions, preferably by starting at an early stage.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Reactie toevoegen

Reacties

Wie beslist bij palliatieve sedatie?

Ik begrijp niet goed het verschil tussen de indicatiestelling van palliatieve sedatie, waarom in dat geval de arts de indicatie stelt en in het geval van euthanasie de patient het verzoek indient. Natuurlijk is palliatieve sedatie een medische (be)handeling, maar het is wel de patient die met de aandoening worstelt en de behandeling ondergaat. Als hij of zij op basis van reeele argumenten en duidelijke informatie kan beslissen (dat was in de 1e casus duidelijk niet het geval), waarom mag de patient daarin niet de eindverantwoordelijkheid nemen?
 
Coline Colijn, apotheker

Palliatieve sedatie (antwoord auteurs)

Palliatieve sedatie is een gewone medische behandeling in tegenstelling tot euthanasie, wat geen normaal medisch handelen is.
Voor een medische behandeling moet een indicatie zijn en alleen de arts kan die vaststellen. De arts moet beoordelen of er sprake is van een refractair symptoom en of de levensverwachting korter is dan 1-2 weken. Dit kan de patiënt niet. Uiteraard is wel toestemming van de patiënt nodig, zoals ook bij iedere andere medische behandeling. En de patiënt heeft uiteraard recht om de behandeling te weigeren.
De patiënt kan geen palliatieve sedatie eisen als daar geen indicatie voor is. Dit is hetzelfde als bij andere medische behandelingen.
Bij euthanasie gelden heel andere regels omdat het geen normaal medisch handelen is. Die zijn vastgelegd in de euthanasiewet.
Ik hoop dat het zo duidelijk is.
 
Marleen van Casteren