Bij het ontwerpen van nieuwe ziekenhuizen gaat veel tijd zitten in het creëren van een heilzame omgeving. Zo’n omgeving zou patiënten helpen om sneller beter te worden. Voor dat idee is wel enig, maar niet heel veel bewijs. Een andere vraag is of artsen en verpleegkundigen gelukkiger worden van deze aanpassingen in hun werksfeer en -ruimte of kun je ze net zo goed in een bezemkast laten werken?

2 Nederlandse onderzoekers schreven hier een Cochrane-review over (2011; epub 19 januari). Ze zochten naar onderzoek over allerlei veranderingen in de omgeving: architectuur, kunst, kleuren, meubels, planten, vloerbedekking, verlichting, ramen en muziek. De uitkomst moest gemeten zijn in de vorm van werksatisfactie, tevredenheid over de omgeving, kwaliteit van leven of kwaliteit van zorg. Van de 851 potentieel interessante artikelen bleef er uiteindelijk maar 1 over: een verbouwing in een psychiatrische instelling in New York. In de interventiegroep werden 27 werknemers vóór en 23 na de verbouwing geïnterviewd en in de controlegroep respectievelijk 33 en 44. Op een depressieschaal van 0-34 was de score in de interventiegroep 4,3 punten gestegen en het werkverzuim (na 8 maanden) was 3 uur lager dan voor de verbouwing. Heel veel gelukkiger of productiever lijk je dus niet te worden van een goed ontworpen omgeving.

Het is maar de vraag of we met deze ene beperkte trial klaar zijn. Een ‘healing environment’ is volgens een artikel uit onze kunstspecial ook meer dan het opleuken van een saaie ruimte met kleurtjes (Ned Tijdschr Geneeskd. 2011;155:A4287). Ik ben gelukkiger in een mooie omgeving dan in een bezemkast en mijn gezonde verstand zegt me dat de meeste van onze lezers dat ook zijn.

(Bijdrage: Joost Zaat.)