De discussie over het elektronisch patiëntendossier (EPD) moddert maar door. Eén van de argumenten die vanuit de overheid gebruikt worden om steun te krijgen voor het EPD betreft het vermeende voordeel dat patiënten niet telkens opnieuw hun verhaal hoeven te doen. Dit is echter wel een van de slechtste redenen die men kan bedenken. Natuurlijk kunnen er in een anamnese onveranderlijke zaken voorkomen, zoals een operatie in 1952 of het feit dat men nooit gerookt heeft. Voor de meeste contacten tussen een patiënt en een voor hem of haar nieuwe arts geldt echter dat een nauwkeurige en vooral opnieuw opgenomen anamnese veel meer zinnige informatie oplevert dan een gegevenstabel op een computerscherm. Dat gaat al op voor contacten binnen één ziekenhuis of praktijk, dus helemaal wanneer de patiënt zich in een ander deel van het land bevindt. De door de centrale overheid (of slechts door een enkele bewindvoerder?) gepropageerde idylle van ...