Is korter dialyseren met een nieuwe techniek beter dan de gangbare behandeling? Canadese nefrologen uit Toronto meldden in december 2008 dat zij gaan deelnemen in de Nederlandse ‘Contraststudie’, ofwel de ‘Convective transport study’. Daarbij wordt hemodiafiltratie (HDF) vergeleken met conventionele hemodialyse bij de behandeling van chronisch nierfalen. Wat is het verschil?
Het principe van de hemodialyse is geïntroduceerd door prof. dr. Willem Johan Kolff in Kampen in de Tweede Wereldoorlog. De behandeling berust op de passieve uitwisseling (diffusie) van kleine moleculen via een semipermeabel membraan. Inmiddels heeft men de procedure verbeterd en de diffusiesnelheid opgevoerd (‘low-flux’). Bij HDF wordt bloed met hoge stroomsnelheid (‘high-flux’) door een hoog permeabel membraan geperst, waarbij grote bestanddelen (erytrocyten, leukocyten en eiwitten) in het bloed achterblijven, maar het water met opgeloste kleine en middelgrote moleculen (ultrafiltraat) verdwijnt. Het water wordt continu – ‘online’ – aangevuld door grote hoeveelheden dialysevloeistof, tot wel 25 liter per sessie.
Met het verwijderen van de ...
Reacties
Dialysetijd is levenstijd
Volgens internationaal geldende richtlijnen is een minimum van drie keer vier uur dialyseren per week belangrijk. En zelfs dat zien wij als minimum. Het is volgens vele studies aantoonbaar dat dialysetijd niet door efficiëntere methodiek te vervangen is. Hoe langer hoe beter. Dialysetijd = levenstijd. 'Low flux'-dialyse, later 'high-flux'-dialyse en nu hemodiafiltratie zijn technische ontwikkelingen die wel een vooruitgang betekenen, maar tijd is de belangrijkste factor. Daarvan moeten wij ook de patiënt overtuigen. Intracellulaire opstapeling van afvalstoffen is immers een fysiologisch feit. Dit feit is door technische vooruitgang niet te veranderen. Kortom: hoe langer hoe beter en dialysetijd = levenstijd naast low flux, high flux of hemodiafiltratie.
Stichting Dialysezorg Nederland, Almere
Dr. H. Handel-Mazzetti, directeur