De handreiking ‘Verantwoordelijkheidsverdeling bij samenwerking in de zorg’ die de KNMG samen met een groot aantal andere koepels eind januari 2010 publiceert, is een helder geschreven stuk met belangrijke aandachtspunten.1 De uitvoering van deze punten in de praktijk wordt nog een hele klus, want de praktijk staat ver af van de gewenste situatie. Het zal aanpassingen vergen in zowel de huidige werkwijze als organisatiestructuren. In dit commentaar belichten we enkele punten uit de handreiking (tabel).

Het belang voor de patiënt staat in de handreiking voorop. Dat moet ook, maar betekent dat hulpverleners over de eigen grenzen moeten kijken en zich moeten bekwamen in communicatie, afstemming en samenwerking met andere disciplines. Het hele stuk is een pleidooi om op te houden met de huidige domeinstrijd. Er zijn momenteel financieringsprikkels die deze ontwikkeling in de goede richting sturen, al is het niet waarschijnlijk dat ...