In Nederland bestaan multidisciplinaire, nationale richtlijnen voor de diagnostiek, behandeling en follow-up van patiënten met een mammacarcinoom, de meest voorkomende maligniteit bij vrouwen in de westerse wereld.1 Eind 2011 zal na grondige evaluatie van de beschikbare literatuur de nieuwste versie van de richtlijn ‘Mammacarcinoom’ verschijnen (http://www.oncoline.nl; klik op conceptrichtlijn Mammacarcinoom). Behandeling van een patiënt met een borsttumor volgt in principe de richtlijnen. Afwijken is mogelijk, mits met redenen omkleed. Kortom, de borstkankerzorg in Nederland wordt geheel volgens de gouden standaard van evidencebased geneeskunde geëffectueerd. Of toch niet?

Bij nadere beschouwing blijkt een grote groep borstkankerpatiënten niet evidencebased behandeld te worden. In de behandeling van het operabele, invasieve mammacarcinoom (T1-2N0-1M0) – waartoe wij ons in dit artikel beperken – wordt volgens de richtlijn namelijk geen onderscheid gemaakt tussen jonge en oudere patiënten, behalve bij de behandeling met adjuvante chemotherapie. Resultaten en aanbevelingen op basis van de aanwezige literatuur worden geëxtrapoleerd ...