Cardiotoxiciteit en weefselschade door extravasatie zijn zeer ernstige complicaties van anthracyclinetoediening. Beide complicaties worden waarschijnlijk veroorzaakt door oxidatieve stress.

Dexrazoxaan is geregistreerd als cardioprotectivum en als antidotum bij anthracycline-extravasatie.

Bij anthracycline-geïnduceerde cardiotoxiciteit is dexrazoxaan het enige cardioprotectivum met bewezen effectiviteit in gerandomiseerde klinische studies. In deze studies verlaagde dexrazoxaan de incidentie van hartschade en hartfalen.

Een keerzijde van het gebruik van dexrazoxaan als cardioprotectivum is de mogelijkheid van een verminderd antitumoreffect van anthracyclines en het ontstaan van secundaire maligniteiten bij kinderen.

Als antidotum bij anthracline-extravasatie was dexrazoxaan in klinische studies zeer effectief in het voorkomen van chirurgische ingrepen wegens anthracycline-extravasatie. Dexrazoxaan kan worden beschouwd als het middel van eerste keus bij de behandeling van anthracycline-extravasatie.

Dexrazoxaan wordt over het algemeen goed verdragen. De meest voorkomende bijwerkingen zijn leukopenie, thrombocytopenie en lokale infusiereacties.