NTvG nummer 4 2012

De foto’s van Teun Hocks lijken op fragmenten uit een tragikomisch toneelstuk waarin hij zelf de hoofdrol speelt. Het geworstel van mensen iets van het leven te maken, is zijn grote bron van inspiratie. Deze foto, van een man op zijn knieën in een bed temidden van een heuvelachtig landschap, verwierf het LUMC rond 2000. De foto hangt bij de ingang van de collegezalen, naast een andere foto van Hocks waarop hij voorovergebogen een speelgoedtrein bedient. Beide foto’s geven een goed beeld van de verhalende stijl waarmee Hocks al jaren bekend is. Teun Hocks, geboren in Leiden, volgde zijn opleiding aan de Academie St Joost in Breda. Geïnspireerd door de popart waarin het leven van alledag tot kunst verheven kon worden, ontwikkelde hij gaandeweg een eigen signatuur en unieke techniek. Hocks maakt eerst een decor of schildert een achtergrond waarin hij zichzelf vervolgens fotografeert met een ouderwetse Horseman 6 x 9 camera. Met transparante olieverf – zodat de foto erdoorheen zichtbaar blijft – brengt hij kleur in de voorstelling aan. Hij maakt zijn foto’s doorgaans in een oplage van 3. Maar door de toevoeging van verf, is iedere foto net iets anders en uniek. Met zijn voorstellingen geeft hij op humoristische wijze commentaar op de banaliteit van het bestaan. In zijn optiek is er soms geluk, maar meestal niet. Zijn foto’s tonen de onmacht van mensen overgeleverd aan de grillen van het noodlot. ‘Als mensen de situatie herkennen, probeer ik ze te laten glimlachen om dingen die eigenlijk een beetje pijn doen.’