NTvG nummer 19 2012

Met zijn kijkkast, deel uitmakend van de reeks Enkele merkwaardige uitvindingen, laat Pierrick Sorin een man zien die, voordat hij op een canapé gaat liggen, een soort veiligheidspak aantrekt. Vervolgens laat hij, in de ruimte driedimensionaal getoond, een kap tot boven zijn hoofd zakken. Deze onttrekt onder de vorming van stralen en flitsen de beeldende mentale activiteiten die zich in het hoofd van de man afspelen – zijn gedachten, zijn dromen – om ze op een groot scherm achterin de ruimte te projecteren. In een museale context zijn we geneigd te denken dat het om fragmenten uit een stomme film gaat. Maar waar dit optisch theater gewoonlijk staat, in het Anatomisch Museum van het UMC St Radboud, is het moeilijk los te zien van de vooruitgang in de geneeskunde waarbij alles zichtbaar wordt gemaakt. En terwijl we moeten constateren dat onze dromen en gedachten – op stomme film lijkend – al lang niet meer zo uniek en van onszelf zijn, blijkt de situatie ook niet langer grappig: ze wordt een ware nachtmerrie voor de persoon in kwestie. De canapé, verwijzend naar de psychoanalytische praktijk, laat tegelijk zien dat er helemaal geen psychoanalyticus meer nodig is om naar de vrije associaties en de verhalen van zijn patiënt te luisteren. Deze laatste kan achteraf zelf de opnames bekijken en zijn eigen interpretatie maken. Dergelijke vorm van door technologie ver doorgevoerde zelfhulp blijkt niet bepaald genezend te werken.

 

Meer informatie: www.umcn.nl/OverUMCstRadboud/Beeldendekunst en www.pierricksorin.com